Bu kara kışta sen ta Susuz‟ dasın
Ayağında çizme karda buzdasın
Aşkımıza dua ve niyazdasın
Cismin her ne kadar uzak olsa da
Dalından yeni kopmuş bir gül gibi
Gönlümdeki gümüş vazodasın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta