Halâ kısık sesle konuşmalarıma susuyorum.
İçime dökülen gökyüzüne senin ellerinde batan güneşi seyredebiliyorum.
Sevgimin biçimlenmiş halinin sen olduğunu kanıtlayabiliyorum.
Günlerdir hayalini kurduğum o ilk buluşmayı çalınmış bir zamanın olduğunu biliyorum.
Israrla gizlenmiş bir rüya olduğunu uykularımda hissedebiliyorum.
İnsanlardan biri işte sen sevdiğimi ayırabiliyorum.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta