Hiç öldün mü sen?
Gün kızıla dönmüştü
Grup vaktiydi kızıl gelinliğiyle geceye hazırlanmıştı gün
Yeni doğacak güne inat
Bir martı can havliyle son nafakasını taşırken yuvasına
Balıkçılar gördüm sandallarıyla güne elveda diyen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta