Sen hiç eve gidiyorum, yine diye üzüldün mü
Sen hiç anahtarla kapı açıp anılara daldın mı
Anıların iyilerini unutup kötülerini andın mı
Sen hiç aç olduğun halde yemek yemeden uyudun mu
Yada ağlayarak tek kendine sofra kurdun
Tek tabak tek bardak tek çatal kaşık koydun mu
Bir lokma bile alamadan kaldırdın mı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta