Sen hasret dersen Şiiri - Murat Ülkü

Sen hasret dersen, ben sabır derim,
Yollara ekilen izi bilirim.
Gurbetin yüküyle büküp belini,
Gözünden dökülen sözü bilirim.

Zaman bir değirmen, ömrü öğütür,
İçimde sessizce sancı büyütür.
Bir eksik diyorsan, bin eksik burası,
Bağrıma bastığım közü bilirim.

Ananın duası, babanın ahı,
Hepsi bu sevdanın saklı günahı.
Beklemek; gecenin kör karanlığı,
Güneşi görmeyen yüzü bilirim.

Kitabın sonuna yaş koydum dedin,
Ömrünü o çetin yola eyledin.
Boş vaat kâr etmez, haklısın lakin,
Yürekte tükenmez özü bilirim.

Umutlar her akşam suya dalarken,
Şu fani dünyada vakit dolarken.
Gözümün ferinden ömür çalarken,
Takvimde solmayan güzü bilirim.

Sen gurbet içinde gurbeti buldun,
Ben kendi yurdumda sararıp soldum.
Madem ki hasrete tek sultan oldun,
Vuslatın sustuğu düzü bilirim.

Dönüp de gelsen de geçmez o sızı,
Hasret siler gider her bir yazı.
Dert senin bağrında sert kış ayazı,
Ben seni donduran buzu bilirim.

Sözün bittiği yer senin durağın,
Benimse tükenmez çile yumağım.
Yoluna serilen kurban bu canım,
Kaderin yazdığı gizi bilirim.