Kerem tutuşurmuydu, bilse ucunda yanmak var,
Beşer-i mutlu edende, kahra salıp gidende yar,
O ki insanım, içimde insana verilecek sevgi var,
Yüreğindeki aşkın yeter, Kerem olup yanmaya.
Ben, bildiğim sultan için, kimselere yol sormam,
Altım ıslak düş görüp, uyananda hayra yormam,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta