Hayat kayıp gidiyor avuçlarımdan;
hissediyorum, yolun sonu görünüyor.
Hızla yaklaşan bir karanlık var,
nefesimi kesen bir sızı.
Şiddeti kalbime çarpıyor,
birer birer çekiliyor uzuvlarımdan can.
Bir selâya bakar,
ölüm dediğin.
“Her şey için çok geç” demek için bile
artık çok geç.
Belki bir sese karışırım,
bir nefese…
Belki ağaçtan kopan bir yaprak gibi
rüzgâra kapılıp savrulurum.
Kim bilir,
Belki bir sabah unutulurum.
Hani olur ya,
radyoda çalan bir türkünün içinde,
okuduğun bir kitabın satır aralarında
ya da bir şiirde karşına çıkarım.
Belki saçlarından şakaklarına süzülen
bir yağmur damlasında düşerim hatırına.
Ferah tut içini.
Sen güzel, güzel hatırla beni…
ya da
unut.
Kayıt Tarihi : 24.3.2021 22:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!