Yar senin uğruna köle olmuşken
Bırakıp da gittin sen güle güle
Ben aşkın sevdanla yanıp dururken
Bırakıp da gittin sen güle güle
***
Kırdın kollarımı kökünden söktün
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Değerli üstadım, sevda, hasret ve özlem kokan dizeleri satırlara nakış nakış işleyen kalemine yüreğine sağlık. Aşkta hep kalanlar kahrolmuştur. Rahmetli Müslüm Gürses aklıma geldi''Gidene ağlamak benim kaderim " şarkısını anımsattı şiirinizi. Kaleminiz daim olsun. Selamlar ve saygılarımla
Bir sevdanın sonu...
Oysa her aşk, umuttur
Yeni bir heyecandır...
Demek ki eksiliyor ve eksiltiyoruz...
Kalana oluyor, giderken diğeri....
Tebrikler Ozanım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta