Seni gülün düşen bir yaprağında buluyorum;
Çünkü o yaprak, bir zamanlar gövdeye aitti,
tıpkı benim sana ait olduğum gibi.
Ve bu sevgi,
olmuş olanla olamayanın arasına sıkıştı.
Aşk
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta