Ne molalar verdim sevdanın yolunda
Ne boşlukları doldurdum haykırışlarımla
Tutsaklıklarım gizliydi, hep gecelere müebbettim
Ne korkularım vardı oysa beni havaya uçuracak,
Ne umutlarım vardı beni sana kavuşturacak,
Sensiz geçen günleri ipe dizdim tesbih gibi
Ya sabır çekerken, yokluğuna öfkelendim.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta