Seni görmek istedi canım bugün.
Sevdiğin kırmızı elbisemi giyip zamansız aldığın kol saatimi ve o güzel yıldızlı halhalı taktım bileğime.
Bilirim çok seversin.
Birlikte yürüdüğümüz o sahile gittim⁰ hemen.
Çıplak ayaklarımla kumun üzerinde yürüdüm sakince, ve izlerimi bıraktım.
Sen de gelip bulursun belki beni diye.
Biliyor musun kıyıdaki tüm deniz kabuklarını topladım.
Herbiriyle ismini yazdim kiyiya vuran o gemiğe. Sonra o gemiğle açıldım uçsuz bucaksız denizlere.
Uzaklaşmak istedim senden senin gelmeyeceğini bildiğim halde.
Yunuslar bile ağladı beni öyle görünce.
Martılar da uçtu etrafımda.
Son nefesim tükenene kadar haykırdım adını bilmeden.
Aptallaştım, şaşırdım ve en garibi de umutlandım öylece.
Sonra bir mektup yazdım en sevdiğin kaleminle.
Boş olan şarap şişesine koydum attım denizin en dibine.
Bilmiyorum sana ulaştırır dalgalar belkide
Eğer olur ki geçerse eline bil ki artık çok uzaklardayım senden,
ve o baktığın gökyüzünden kaybolmuş yıldızlar gibi gözlerinden uzak yaşıyorum şimdi.
Sana sessizce vedalaştığımı demek isterdim aslında biliyor musun?
Bak söylüyorum.
Hoşça kal gönlümün efendisi. Hoşça kal ömrümün kendisi.
YAZAN KELEBEK76
Kayıt Tarihi : 29.8.2025 21:01:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!