Cama vurur yağmur damlaları.
Yüreğimin kıyısında minicik bir fırtına
Adını sayıklar içimdeki martılar
Ne bir simit atanları var, ne de onlara bakan gözleri insanların
Bu şehir hep ıslak gittiğinden beri
Ve ben, yine gözlerim nemli omuzlarım düşük başım önde bekliyorum
Olurda dönersen geri, saracağım sımsıcak yüreğini
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta