Kaç pranga eskittim deli dolu gönlümde,
Dalgalandı mı deniz bir daha durulmuyor.
Senle olan mevzumu, mahşere bıraksam da,
Sanma ki bu dünyada, hesabı sorulmuyor.
Ey matemi gönlüme hece hece dolduran,
Bir bendim senin için gecelerce çıldıran,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta