"sen Gittin Ya Şiiri - Zeynep Koçar

"SEN GİTTİN YA"
Senin öldüğün gün,
Takvimden bir tarih düştü
Benden bir ömür eksildi,kimse fark etmedi
Cenazende dik durdum ya,
Herkes ne kadar güçlü sandı beni
Oysa insan,en çok parçalandığında
Yıkılacak yer bulamadığı için ayakta kalırmış
İçimde biri uyanıyor,sana seslenmeyen,
Ama senden de kopamayan bir yarım insan
Yaşamak diyorlar ya buna
Ben eksik kalmak diyorum

Bu bir gidiş değildi,bavulun yoktu,
Kapı çarpmadı,saatler bile sesini kesti
Sen gittin
En acısı ne biliyor musun?
Ölüm seni benden almadı sadece
Beni de benden aldı
Mezar dediğin şey toprağın altı değil,hatıraların içidir
Ben seni en çok anılarında gömdüm
Çünkü orada her gün yeniden ölüyorum

Eşyaların hâlâ yerli yerinde dokunamıyorum
Çünkü bir tişört bir hayatın devamıdır bazen
Kokun silinirse hatıralar da yetim kalır diye korkuyorum
İnsan sevdiğini kaybedince tuhaflaşıyor
Geçmiş çok canlı,gelecek çok uzak oluyor
Şimdi ise katlanması gereken bir boşluk gibi hissediyor

Şimdi geceleri seninle konuşuyorum
Cevap vermediğini bile bile
Eğer bir yerden beni duyuyorsan
Bil isterim,seni unutmadım
Sadece yaşamak zorunda kaldım.
Bu da benim sana en büyük sadakatim olsun

Eğer bir gün bu kalp durursa,
Bil ki yorgunluktan olacak
Çünkü senin yokluğunu her gün taşımak bir insana fazla geliyor
Ama yine de yaşıyorum
İnat değil bu,cesaret hiç değil
Sadece seni unutmamak için hayatta kalıyorum
Sana dokunamadığım bu hayata mahkum edildim

17.01.2026