Sen gittin Şiiri - Esra Tecer

Sen gittin
Sanki yıldızlar gökyüzünden çekildi
Kurumuş bir nehir kıyısında, susuz kalmış bir ağaç gibiyim
Yağmura hasret dallarım
Renklerim solmuş, güneşim batmış
Ebedî karanlıklara gömüldü şimdi yüreğim
Sen gittin; bir çocuk doğmadan öldü
Bir kuş uçmadan düştü
Bir çiçek açmadan soldu sanki.
Sen gittin; gözlerim görmez, yüreğim söylemez oldu.
Sustu tüm sevda şarkıları
Aşıklar sevmez oldu
Aşk şiirleri sahipsiz kaldı.
Sen gittin
Sevmek anlamını yitirdi
Yalan sevdalar peyda oldu
Adına aşk denilen
Tende başlayıp tende biten hevesler doldu
Sen gittin; sanki yaşamak da gitti benden
Kalbimde bir acı, sonsuz bir yas
Ruhumda karalar bağlayan bir ağıt
Ölmüş ama gömülmemişim gibi
Ne bir yerim ne bir mezar taşım var oysa
Sen gittin
Ben de gittim
Bir beden, bir nefes kaldı geriye benden
Ölüme hasret sevdalardayım şimdi...