Sen gittin hüzün çöktü; güller, laleler soldu,
Rengi gitti baharın, sapsarı hazan kaldı.
Sen gittin koptu tufan, göçtü dünya başıma,
Kan ağladı yüreğim, karıştı gözyaşıma.
Sen gittin adın girdi; düşüme, hayalime,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta