Sen hiç gitmemiş olsaydın,
Belki yara alırdık, belki rüzgarın hıncına uğrardık.
Belki de dört tarafımız ateşle çevrilir öylece kalakalırdık,
Ama inan ki canımız bu denli yanmaz,
İnan ki kalan sayfalarımız bu denli acıyla dolmazdı.
Sen hiç gitmemiş olsaydın,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta