Seni ilk tanıdığım zaman
Çok saf çok dürüstün
İhaneti affetmiyen sevgiyi hep yücelten biriydin
Seni tanıdıkça naturalizme yeni bir sayfa açıyordum
Okadar doğaldınki sanki doğanın bir parçası gibiydin
Sana bakınca dürüstlüğü sevgiyi doğallığı görüyordum
Ben sendeki o dürüstlüğü sevdim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta