Sen gidiyordun…
Can çekişiyordu yüreğim ellerinde
Gözlerimden kan fışkırıyordu,
Görmüyordun…
Suratıma fırlattığın güller ağlıyordu halime
Yitirilmişliğin acı telaşı ile isyanlarımı sıralıyordum
Ayaklarına kapanmayı becermediğinden,sıkıyordum yumruklarımı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta