Sen giderken ben,
Yumruğumu sıkıp ağladım ölürcesine,
Yeni tornadan çıkmış, keskin ve sivri birkaç tırnak geçti kaldı,
Bir zamanlar sıkıca tutuğun elime.
Kan ter içinde boğulurken hücrelerim kan dolu denizinde,
Yanar, ağlar, kahrolurken, kendi haline,
Sanık olan tırnaklarımı sevk edemem ben gönül mahkememe.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta