Hazal'a
Ne kaldı geriye, acılarından başka
Bir çölün orta yerine bîkes bıraktığın
Benden geriye ne kaldı;
Bir balyoz vuruşuydu feleğin bana biçtiği
Çarmıha gerilen yüreğimdi, sen giderken
Kal diyemezdim, kalmazdın biliyordum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta