Sen giderken Şiiri - Suleyman Zorman

Adını koymadım.
Bazı acılar isimlenince
hafifliyor çünkü.
Ben ağır kalsın istedim.
Gidişin bir olay değildi,
bir süreklilikti.
İçimde
her gün yeniden olan
sessiz bir yıkım.
İnsan bir yerinden eksilince
kanamaz sanıyor.
Yanılıyor.
Benim kanım
içe doğru aktı,
kemiklerim o yüzden sızlıyor.
Ne bağırdım
ne beddua ettim.
Çünkü bazı ayrılıklar
sesle değil,
dayanma gücüyle ölçülür.
Ben hâlâ buradayım,
bu yeterince sert.
Sana benzeyen her şeye
bir adım mesafe koydum.
Yaklaşsam
kendimden bir parça daha düşecek sandım.
İnsan bazen
hayatta kalmak için
sevmekten kaçar.
Zaman geçmedi.
Sadece ben
taşımayı öğrendim.
Omurgamda bir yük var,
ne bırakabiliyorum
ne devirebiliyorum.
Bunu şiir sanma.
Bu,
içimde iyileşmeyen yerin
düzgünce yazılmış hâli.
Okuyana değil,
yaşayana ağır.
Bazı gidişler
ardından bakmaz.
Ama kalan
bir ömür
öne eğik yürür.