Biliyordum asla eskisi gibi olmayacağını,
Farkındaydım bir anlık öfkenin kurbanı olduğunu!
Utanıyordum kendimden böylesine vahşi olduğum için
Anlıyordum bana olan öfkeni yüzüme bakarken
Gözlerin sanki herşeyi mahfettin der gibiydi...
Yırtıp atmıştın bana verdiğin resmi,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta