Hep aynıydı;
kavuşmak anı
ayrılığın hüznünü taşırdı...
O yüzden buruk,
o yüzden eksikliydi içim,
o yüzden sevinemezdim gelişine!..
Zaman bir hız delisiydi, tutamazdım, durduramazdım...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta