Bin dörtyüz otuz beş yıl oldu sen gideli,
Müminlerin göz yaşı sel oldu sen gideli,
Yetimler himayesiz,öksüzler naçar kaldı,
Okşayaçak hiç bir el kalmadı sen gideli...
Cahiliye dönemi senin ile son buldu,
Köleler özgür oldu,himeyende korundu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta