Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gece erken olur kimse duymaz sesimi
içim içimi yer sessizlikte tenimi
başımı alıpta nerelere gidem
hasretlik çok dert çok
gözlerimde özlem akıyor
giden geri gelmez
ölüm bitiriyor her şeyi...
Etkileyici bir o kadar güzel şiir okuttunuz Hüseyin ustam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta