Bu pazar, bu dünyadaki on yedi bin beş yüz yirminci günüm
Sekiz bin beş yüz dördü dolu dolu, her bir günü doğum günüm
Sonrasını sorma, sonrası sidik zoru, bitkisel hayat, yoğun bakım
Hele sen gittikten sonra usta, aldığın o söze kefensiz, kabirsiz ölüm.
Bazen yakıp söndürdüğün o son izmaritlerin kokusu geliyor burnuma
Gözümün önüne de kalorifer borusuna gidişini astığın, hatıran ince çelik teller
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta