Ne zaman kalemim kâğıtla buluşsa,
Aklım da hayallerinle kavuşuyor.
Umutlarım gecenin en koyusunda,
Güneş oluyor tıpkı gözlerin gibi.
Güneş aydınlatmıyor inan sevgili.
Gözlerinin karası kadar karanlığımı.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta