Ne zaman kalemim kâğıtla buluşsa,
Aklım da hayallerinle kavuşuyor.
Umutlarım gecenin en koyusunda,
Güneş oluyor tıpkı gözlerin gibi.
Güneş aydınlatmıyor inan sevgili.
Gözlerinin karası kadar karanlığımı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta