Hasretliğin yara açtı gönlümde
Tuz bastım yarama sen gelmeyince
Geçtiğin yollardan avuçlayarak
Toz bastım yarama sen gelmeyince
Görünce sevdiğim bana kızmasın
Eller duyup dertli diye yazmasın
Yakayım da dışarıya sızmasın
Köz bastım yarama sen gelmeyince
Günlerce bayıldım uyanamadım
Gözüm açtım ama inanamadım
Sinemde yangına dayanamadım
Buz bastım yarama sen gelmeyince
Ahbaplarım kaçtı ele dönüştü
Göz yaşlarım doldu göle dönüştü
Yaram kanadıkça sele dönüştü
Bez bastım yarama sen gelmeyince
Bana ne ki artık elin dilinden
Bülbül haber almaz oldu gülünden
Teselli bekledim sazın telinden
Saz bastım yarama sen gelmeyince
Istırap içinde yandıkça yandım
Sanmasınlar ben bu dertten usandım
Verdiğin mendili durdurur sandım
Tez bastım yarama sen gelmeyince
Niye dönmüyorsun bilmem ki niye
Selam bekler Ataroğlu hediye
Bu da fevasızdan yadigar diye
İz bastım yarama sen gelmeyince
Kayıt Tarihi : 12.1.2007 18:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!