Sen dünyaya gelmeden vatan kan ağlıyordu
Kadınlar cephe cephe mermiler taşıyordu
Hürriyetin uğruna canını veriyordu
Bir vatan böylelikle ayakta kalmış oldu.
Çoluk çocuk genç yaşlı hep beraber oldular
Hepsi başka görevle vatanı korudular
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler...zeynep zuhal saygın..
kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta