Kahve fincanınla konuştuk bu sabah
Sen gelene kadar işte, kulaklarını çınlattık
Keşke biraz daha sonra gelseydin, yakalandık
Ama kötü konuşmadı bil, biraz da ağzı sıkı, alkışlık
İlk sabah uyanışını sordum ona, ilk sual
Görmen lâzım dedi, çocuk gibi tam ısırmalık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta