Sen Gelene Kadar Şiiri - Ercan Baş

Soğuk bir kış günü, çöktü şehrimize
Donmuş göllerde çaresiz bir kuğu,
Penceremde kalp çizdiğim buğu,
İçimdeki sen.
Üşüyor ellerim, ama kalbim değil,
Yanıyor bir sessiz ateş uzağında iken
Özlemin düşüyor kar gibi omzuma, yaslanıyor
Sessiz ve beyaz.
Bir sarılmanın hayaliyle
Isınıyor bu yalnız kalp biraz daha.
Zaman yavaş geçiyor aynen yanında olduğun zamanlar gibi, soğuk geceler uzun,
Saatler seni sayıyor sanki.
Elimi uzatsam tutacağım sanıyorum
Öyle yakın, öyle tanıdık özlemin ki.
Gel desen, soğuk kış hemen bahar olur,
Bir kış günü özlemek böyle işte,
Kalp seni bekler, yarın görene kadar, sen gelene kadar.