Sabah erkenden çıktım evden
bir simit aldım, bir de çay.
Martılar çok sesliydi bugün
hava da biraz rüzgârlı.
Sahile indim. Çınarın altına oturdum.
Gelirsin diye değil hani alışkanlık işte
insan bekleyince aynı yere gelir hep.
Sonra baktım geliyorsun gerçekten.
Elinde poşet, üzerinde rüzgârla bozulmuş saçların.
Oturduk. Bir şey demedin.
Demeseydin de olurdu zaten.
Ben seni bekledim mi, bekledim.
Sen geldin mi, geldin.
Ne bahar koptu birden, ne şehir aydınlandı
Ama çay güzelleşti biraz, biraz da sokaklar.
Bazı şeyler öylece olur.
Ne gürültüyle, ne alkışla.
Sen geldin ya yetti bana.
Aşk
Kayıt Tarihi : 17.5.2025 00:09:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!