Çölün ortasında yağmur damlası gibiydin.
Kavrulmuş gönlüme umut oldun,
Bu çorak kalbi yeşertmek için...
Sensizlikten kuruyup, erirken
Medet! Medet! diye yakardım Mevlaya...
Duam oldun, en içten istenen!!!
Hayır, nasip etti Yaradan,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta