Çölün ortasında yağmur damlası gibiydin.
Kavrulmuş gönlüme umut oldun,
Bu çorak kalbi yeşertmek için...
Sensizlikten kuruyup, erirken
Medet! Medet! diye yakardım Mevlaya...
Duam oldun, en içten istenen!!!
Hayır, nasip etti Yaradan,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta