Hayatın karanlık dehlizlerinde gezindim yıllarca..
Kokuşmuş maskeli yüzler, yalancı dostlar,
Riyakar diller gördüm her köşe başında..
Yalnızdım.. tüm dünyanın ortasında yapayalnız ve çıplaktım..
Sonra bir gün..umudumu denizlere attığım o gün.. sen geldin..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayatın karanlık dehlizlerinde gezindim hayatım boyunca.. (Hayatın karanlık dehlizlerinde gezindim ....................... boyunca.. )bence kelimeleri değiştirin...
ama keşke ben de sizin gibi kazanabilsem geri umtlarımı ...ne mutlu size....
Kutlarım dizeler karamsarlığın aydınlık olan savaşına sahne olmuş ve ne iyiki aydınlık kazanmış tebrikler iç huzurunuz dizelerden buraya kadar gelmiş.
saygılar...
Nehir Gün
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta