Gözlerini görememiştim ey dost!
Sesine müptelaydı kulaklarım
Seninkiler Ankara’yı aşındırırdı
Benim üşürdü ayaklarım
Sesini duymak için geceyi beklerdim
İki damla ile ıslanırdı yanaklarım
Gözlerini görememiştim ey dost!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hikeye ye tanık olmasamda çok güzel yüreğin elin dert görmesin şair arkadaşım AKİF :)
Sevgilerimle Asiyen
bu şiirin hikayesini bildiğim için okurken daha anlamlı geldi bana. yine söyşüyorum hep söylicem. eline yüregine diline kalemine sevgine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta