Sen emanetsin bana, Ol dostu Kibriya’dan.
Mahzun olma çocuğum, neşeyle geç Dünya’dan.
Gönlümdeki fırtına, seninle sükûn buldu,
Senin ile uyandım, fırtınalı Rüya’dan.
Mesuliyet hissini, kavradım bu yıllarda;
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta