Herşey kurudu sen "elveda" dediğin saat
Gökte güneş, ovada nehir, havada imbat
Herşey kurudu sen "elveda" dediğin saat
Damarda kan, dalda meyva, sinede hayat.
Bir tek bıraktığın çiçek, gönlümdeki afet
Taptaze, budur ayakta tutan acı hakikat.
Tahir SARIIŞIK
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta