Sen el oldun uzaklara karıştın sel oldun,
Bense kara bulutlar göğünde yel oldum.
Sana yağmak için ırmaklara çeşme oldum,
Yol oldum gönül deltanda kristal kum oldum
Karabasan içinde kora düşünce aydım,
Pusulamı buldum hayatımı sana kurdum.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bir yanda uğruna harcananalar/verilenler/biriktirilenler/adananalar;öte yanda bir çırpıda hiçe saymalar...
Şiirden kaynaklanan algılar böylesi bir denklemin kurulduğunu gösteriyor.
Ortak payda üzerinde yan yana durmaları istenen ben/sen karşıtlığının bir uzlaşmaya 'evet' diyeceklerini söylemek güç.
Şiirde örtük sitemlerin oluşu da var edememeden kaynaklı boşluklardan ileri geliyor.
İlgiyle okuduğum bu şiirinde Sayın KESKİN kendi poetik yaklaşımına dönük kalem tutuşuyla şiire önemli katkılar sağlıyor.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta