24.12.2003 Ankara/Altındağ
İnsan, yaratılmışların en süslü yalanıdır,
Tanrı kendini aynada denemek istemiştir,
Kadife eldivenle boğazımı sıkan medeniyet eliydi,
Üstünde şampanya köpüğü parfümlenmiş çiçeği.
Artık seyirci değilim bu gökyüzüne,
Yıldızları uzaktan sayan bir işçi değilim;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta