Gözyaşlarımın, Dudaklarımı Islatmasıyla Başladı Herşey
En Çok Ozaman Özlüyormuş İnsan, İçten Ağlayınca
Bir Tek Onun İçin Akan Yaşlar Kutsalmış
Ve Hiçbir Pusula Değiştiremiyormuş Yürek Yönünü
Herzaman Onun Ayak İzlerini Gösteriyormuş
Beklemek Sadece Ona Özelmiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta