Belki bu şehrin meltemindeydi, o güldükçe kısılan gözlerin.
Belki açan gökkuşağındaydı, aşk kokan en güzel çiçekler.
Belki ağzından dökülen baldı, bana söylerken aşk dolu yalanlar.
Belki benim sana teslim ettiğim kalbimin yarısıydı kırık parçalar.
Bahaneydi eften püften sebepler,
Sen sıkılmıştın ikimizden.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta