On yıllar penceresinden maziyi seyr eyledim dün gece, hüzünlendim
Birer, bazen de ikişer kare fotoğraf kalmış seninle olduğum akşamlardan
Bir ama bir daha baktığımda hatıratımdaki hayaline, ezildim
Gözlerindeki boş, dudaklarindaki hoş tebessümün ağırlığından.
Sevgisizliğini teneffüs ettim sonra, derin derin aldığım nefeslerimle
Yalnızlığıma isim babalığı yapmaya soyunmuşken mutfakta aniden,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Güzel bir yazı başarılı ve anlamlı kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta