On yıllar penceresinden maziyi seyr eyledim dün gece, hüzünlendim
Birer, bazen de ikişer kare fotoğraf kalmış seninle olduğum akşamlardan
Bir ama bir daha baktığımda hatıratımdaki hayaline, ezildim
Gözlerindeki boş, dudaklarindaki hoş tebessümün ağırlığından.
Sevgisizliğini teneffüs ettim sonra, derin derin aldığım nefeslerimle
Yalnızlığıma isim babalığı yapmaya soyunmuşken mutfakta aniden,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Güzel bir yazı başarılı ve anlamlı kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta