Sen de yaşıyorum
Sana esir kalıyor ellerim
Sana tutsak kalıyor gözlerim
Sen de yeniliyor kelimelerim
Gün geçtikçe biraz daha sen oluyor bedenim
Varoluşumu seninle tamamlıyorum
Hayatın dik yokuşunda nefes oluyorsun bana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta