Sende git!
Sende bırak beni düştüğüm yerde.
Sen de kır tuttuğum en son dalı.
Bir sen kalmıştın beni ağlatmayan,
Sende ağlat ne olur? .
İçimde kalan ümit kırıntılarını da,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta