Sen çok yaşa Şiiri - Servet Balıbey

şimdi gel şu kelebeği konuşalım
kanatlarında bin ressamın hayreti
uzakta nara atan kuzuların sesi, dağlasın yüreğimizi
yanıma doğru gelen ayak sesin, heycanlandırsın.
bir serin rüzgar essin, boynuna serin su serpsin
bir taklacı güvercin dönsün üstümüzde kanat çırparak

ve sen en güzel çağında, sohbet edilecek gülüşlerinle
baktırarak hayran hayran nutkumu geren.
söyle, hangi elinden tutupta dağa çıkayım.
dinle, en temiz niyetlerle sana şiir dizeyim.
ters ters baktırmadan,o güzel gülüşünle
sen dünden razı ol.

hatırlarmısın senle, aynı kiraz tanesine koşar.
aynı kayısıya taşlar atardık.
aynı taşın üzerinde oturur, aynı güneşi izledik kızıl ufukta.
derede akıp giderken zaman
sen ergenlik çağım, gördüğüm en güzel hisleri mıncıklıyordun tansiyonumda.
nefesim hala düzensiz, saçların gibi rüzgar estirir.
ve inan ki, yürürken bile, seni sendelerim,
hapşırırken sen çok yaşa derim 'sen'.