Sen bu şiiri okurken ben çoktan gitmiş olacağım
Artık zaman sensizliğe çalacak sensizliğe uyanacak
Benden sonra sevecek bir yürek bulacaksın belkide
Sen mavi rüyalarında bense yollarda olacağım
Kim bilir uykunun en derin yerinde olacak sesimi duymayacaksın
Sen bu şiiri okurken ben uzak yollarda sensizliğe yürüyeceğim
Artık gece yarısı telefonlarından arayan olmayacak giderken
Seni sana bırakıp gidiyorum zaman sensizliğe yürüyor şimdi
Artık ne özlemlerimi duyacaksın nede bıçak yarası sözlerimi
Nedense bütün çıkmazlar bize açıldı ve bütün olmazlara uğradık
Artık yolcu yolunda gerek mavi düşlerinde mutluluk oyunundayken
Sen bu şiiri okurken ben yollarda sensizliğe yüreyeceğim
Bendeki beni ve hasretlerini yükledim solmuş dudaklardaki hüzün gibi
Bir ucu yüreğimde kaldı sevdamın kışı yaşadım bahar sandım oysa
Uykularımı kaybettim dizlerimde avuttum yüreğimi hasretini yaşadım
Uykunun en mavi yerinde elimde umutsuzluklarım susarak
Sen bu şiiri okurken ben uzak yollarda sensizliğe yürüyeceğim
Kayıt Tarihi : 30.8.2014 16:34:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!