1 mart 1961 Iğdır Tuzluca kağın köyü
ellerim sana davranırdı giderken,
omzundan kesilmiş gibi el olmaktan utanırdı,
ensenle gülümserken...
yüzüm yine kara çalı
bir tek göz yaşlarımı konduran
ve bakışlarını uzaklara uğurlayan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta