Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kapıdan çıkmadan düşünmeye vakit varmı? yoksa çıkmalı buna katılıyorum.sevgiler
Mehmet göden
Şişe dursun rafta diyorum sevgili kardeşim. Çok güzel bir şiirdi, sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta